پمپ های گریز از مرکز چگونه کار می کنند؟



با چرخش پروانه، مایع به سمت قسمت خروجی پمپ حرکت می کند. این موضوع موجب به وجود آمدن یک منطقه خالی یا کاهشی فشار در ورودی پروانه می شود. به علت بالا تر بودن فشار ورودی محفظه پمپ از فشار کاهش یافته در ورودی پروانه و برای پر کردن فضای خالی درون پروانه، مقداری مایع اضافی به آن تحمیل می گردد. اگر خط لوله منتهی به ورودی پمپ شامل یک گاز غیر قابل میعان مانند هوا باشد، آنگاه کاهش فشار در ورودی پروانه فقط موجب انبساط گاز شده و فشار مکش نمی تواند مایع را به ورودی پروانه تحمیل نماید. در نتیجه، هیچ عمل پمپاژی نمی تواند رخ دهد، مگر آن که این گاز در ابتدا حذف شود. از این فرآیند بعنون هواگیری پمپ یاد می گردد.


@image


اگر پمپ های سانترفیوژ به صورت فیزیکی در سطحی بالاتر از مایع پمپ شونده قرار گیرند، به طور ذاتی خودمکش نیستند. این به آن معنی است که لوله کشی مکش و قسمت ورودی پمپ های سانترفیوژی که از نوع خودمکش نیستند، باید با مایع غیر قابل تراکم پر شده و قبل از راه اندازی پمپ، تخلیه هوا و سایر گازهای غیر قابل میعان در آن انجام گردد. طراحی پمپ های خودمکش در ابتدا برای حذف هوا و یا سایر گازهای موجود در خط مکش و سپس ، انجام پمپاژ به شیوه معمول صورت گرفته است. اگر بخارات متصاعد از مایع در حال پمپاژ در سمت مکش پمپ وجود داشته باشند، موجب کاویتاسیون می شوند که می تواند صدمات جبران ناپذیری را به پمپ وارد کند. همچنین این پدیده ممکن است باعث شود پمپ قابلیت هواگیری خود را نیز از دست بدهد.

پس از رسیدن مایع پروانه، مایع ورودی به پمپ در امتداد پره های پروانه حرکت نموده و به مقدار سرعت ان در حین پیش روی افزوده می شود. پره های یک پمپ سانترفیوژ معمولا با نحنای Backward (رو به عقب) نسبت به جهت چرخش قرار دارند. البته برخی از انواع خاص پروانه های پمپ دارای پره هایی هستند که به جای داشتن انحنا، صاف هستند.

هنگامی که مایع لبه بیرونی پره پروانه را ترک می کند، در حداکثر سرعت خود قرار دارد. پس از آن که مایع نوک پروانه را ترک می کند، وارد محفظه ای می شود که در آن گسترش سطح مقطع رخ داده است. در بسیاری از پمپ ها این ناحیه گسترش یافته، با جریان اضافی که به وسیله پروه های پروانه ای در حال چرخش به طور مستقیم به درون محفظه می رود، جبران می شود. از این رو منطقه ای در طول مسیر جریان وجود دارد که در آن بخش از بدنه، سرعت و فشار به حالت Neutral قرار دارند.

با تدوام مسیر جریان در بخش باقی مانده محفظه، طراحی محفظه تضمین می کند که سطح مقطع گذرگاه جریان همراه با حرکت مایع از میان آن افزایش یابد. به دلی افزایش سطح همراه با حرکت مایع از میان مسیر محفظه، یک فرآیند دیفیوژن رخ می دهد که باعث کاهش سرعت مایع می شود.

مقاله مرتبط


پمپ چیست؟

به بیان ساده پمپ ماشینی است که برای حرکت دادن سیال از طریق سیستم لوله کشی و بالا بردن فشار آن استفاده می شود.

طبقه بندی پمپ ها

با توجه به عملکرد، شرایط سرویس دهی، جنس مواد سازنده و ...، شیوه های مختلفی برای طبقه بندی پمپ ها وجود دارد. انجمن صنعت پمپ سازی ایالات متحده، موسسه هیدرولیک، پمپ را به شکل زیر طبقه بندی کرده است. این نوع طبقه بندی پمپ ها به صورت زیر می باشد:

پمپ های جابه جایی مثبت

برخی از موارد کلیدی که منجر به انتخاب پمپ جابجایی مثبت به جای پمپ سانترفیوژ می شود، در زیر آورده شده است:

انواع اصلی پمپ های رفت و برگشتی

پنج نوع اول (پره ای لغزشی (کشویی)، روتور سینوسی، با پروانه ای انعطاف پذیر، با لوله انعطاف پذیر، حفره پیش رونده)، پمپ های روتاری تک روتوره هستند. پنج نوع بعدی (دنده ای خارجی، دنده ای داخلی، لوب گردشی، Circumferential Pump، Multiple Screw) نیز پمپ های دوار چند روتوره می باشند. سه مورد آخر (پیستونی، پلانجری، دیافراگمی) نیز جز پمپ های رفت و برگشتی به شمار می روند.